Âbidin Elderoğlu’nun yapıtları, sanatçının Türk resim sanatında 1950’ler itibarıyla gündeme gelen soyutlama ve soyut resim tartışmalarının biçimlendirdiği arayışlarının bir yansımasıdır ve doğayı farklı bir perspektiften görme çabasına atıfta bulunur. Gölge, ışık, koyuluk ve açıklık gibi resimsel unsurları çalışmalarının merkezine alan sanatçı, resimlerinde, kendi ifadesiyle, “plastik bir müzikalite” yakalamayı hedefler. Konuyu ikinci planda tutmayı hedefleyen kompozisyonlarında renk ve boşluk gibi unsurlar önemli yere sahiptir. Âbidin Elderoğlu’na göre estetik ve sanat, aslen saf ve özgür doğaya, insanın varoluşuna ve manevi yasalara bağlıdır. Sanatsal üretim yaptığı yıllar boyunca Elderoğlu, bitkilerden gök cisimlerine, mitolojik hikâyelerden müziğe pek çok kaynaktan beslenir. Belirli bir üslup yakalamayı hedeflemek yerine daimi arayışta olduğu bir yaklaşımı benimseyen Elderoğlu’nun yapıtları, söz konusu keşif hâlinin görsel temsilini sunar.