Sarrah Morris, Pop Art, Minimalizm, kavramsal sanat ve mimariden ilham alarak ürettiği soyut resimleri ve deneysel filmlerinde kent dokusunu, mimari formları ve güç dinamiklerini araştırır. Gazete ve reklam sloganlarında kullanılan dramatik, duygusal dili uyarlayan grafik resimlerle sanat kariyerine başlayan Morris, resimlerinde canlı ve parlak renk paletleri tercih eder; matematiksel hesaplamalara dayanan geometrik desenleriyle izleyicinin bakışını yönlendirir. Çalışmalarının merkezinde, güçlü ve zıt duyguların eşzamanlı hissedilmesi anlamına gelen “ambivalans” kavramı yer alır; sanatçı, bu kavramdan hareketle, kişilerin sisteme bağlılıklarının karmaşıklığını estetik olarak ortaya koyar. GPS teknolojileri, topolojik haritalama ve endüstriyel grafiklerden etkilenerek üretim, ulaşım ağları, yayalar ve para birimleri gibi kentlerin görsel kodlarını soyut kompozisyonlara dönüştürürken izleyicileri şehirlerin psikocoğrafyasının ve dinamik doğasının iç içe geçtiği bir dünyaya davet eder. Modern kent yaşamının estetik ve ideolojik yapısını çözümleyen filmlerinde ise belgeselden kurgusal anlatıya kadar farklı sinematografik teknikler kullanarak kurumsal iktidar, politika ve bireyin kent içindeki rolü gibi temaları ele alır.
