Bedri Rahmi Eyüboğlu ressam, şair ve eğitimci kimliğiyle 20. yüzyıl Türk sanat tarihinde modernleşme dönemi üslup arayışlarının önemli figürleri arasındadır. Sanat pratiği, Anadolu’nun çokkültürlü halk sanatına özgü motiflerinin modern resim diliyle yorumlanması üzerine kuruludur. Usta bir hikâye anlatıcısı olan Eyüboğlu, gündelik yaşamdan figürleri ve yerel kültür unsurlarını mitolojik bir anlatı kurgusu içinde ele alır; bu sıradan anları efsanevi bir atmosferle yeniden yorumlayarak kullandığı medyuma aktarır.
Üretimleri resimle sınırlı olmayıp mozaik, seramik, yazma ve gravür gibi mecraları da kapsayan disiplinlerarası bir yapı sergiler. Geleneksel ile modern arasında kurduğu bağla kuşaklararası bir köprü oluşturan sanatçı, zamansız bir estetik anlayışla yerel kültürü evrensel bir düzleme taşır. Eğitimci kimliğiyle İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nde uzun yıllar sürdürdüğü çalışmaları ve duvar panolarıyla, sanatın toplumla kurduğu ilişkiyi kurumsallaştırmak için çalışır.
Eyüboğlu, bireysel perspektifini toplumsal belleğin katmanlarıyla buluşturarak sanatın yaşamla bütünleştiği bir ifade biçimi sergiler.
