Osamu Kobayashi’nin jestlere dayalı eserleri, soyutlama ile fizikselliğin kesişiminde yer alır; canlı renkler ve dinamik fırça darbeleriyle tuvali bir oyun ve keşif alanına dönüştürür. Ardışık sanat ve renk alanı soyutlamasına duyduğu ilgiden ilham alan Kobayashi, cesur, geniş hatlar ve minimalist formlarla öne çıkan resimler yaratır. Kobayashi, cesur, geniş fırça darbeleri ve minimalist formlarla karakterize edilen resimler yaratır. Çalışmaları, bedenlerden peyzajlara kadar birçok çağrışım uyandırırken bir rüyayı andıran, elle tutulması güç bir nitelik taşır. Kompozisyona yönelik yalınlaştırıcı yaklaşımı, organik ve geometrik şekilleri dengeleyere rastlantısallık ile kontrol, sıcaklık ile soğukluk arasındaki gerilimi inceler. Kobayashi’nin büyük boy fırçalar ve bedenin hareketlerini içeren süreci, eserlerine dokunsal, neredeyse heykelsi bir varlık kazandırır. Formları tanıdık imgeleri çağrıştırsa da, akışkan ve yoruma açık bir kalarak izleyiciyi çoklu okumalara davet eder. Kobayashi’nin tabloları yalnızca görsel deneyimler değil, niyet ile öngörülemezliğin bir arada var olduğu yaratım eylemine dair birer meditasyondur. Bu eserler, sanatçının iç dünyasıyla birlikte medyumla olan nükteli etkileşimini de sergiler.
