Art Cologne 2026
Dirimart Art Cologne'a, yaşamını ve çalışmalarını Almanya'da sürdüren altı sanatçının eserlerini bir araya getiren bir sunumla katılıyor: Ayşe Erkmen, Özlem Günyol & Mustafa Kunt, Karin Kneffel, Anselm Reyle, Nasan Tur ve Jorinde Voigt. Malzeme, imge ve biçime yönelik farklı yaklaşımları buluşturan sunum, sanatçıların tanıdık nesne ve sistemleri nasıl dönüştürdüklerini ve dünyayı algılama ve yorumlama biçimlerimizi nasıl sorguladıklarını ele alıyor.
Gündelik malzemeler ve yerleşik sistemler, sunum boyunca yeni anlamlar ortaya koyacak şekilde yeniden ele alınıyor. Ayşe Erkmen, Pantone II (2014) adlı yapıtında yıllık Pantone renk paletini menteşeli panellerden oluşan, hareket ettirilebilir bir düzenlemeye dönüştürerek rengi mekân ve etkileşim üzerine bir araştırma alanı olarak ele alıyor. Özlem Günyol & Mustafa Kunt ise politik ve toplumsal yapıların kimliği, aidiyet duygusunu ve doğayla kurduğumuz ilişkiyi nasıl şekillendirdiğini inceliyor. But I Kept Going (2022), Ameer Mehtr'in Türkiye'den Yunanistan'ın Sisam Adası'na kadar yüzerek katettiği mesafeyi soyut bir ufuk çizgisine dönüştürüyor; bireysel bir göç deneyimini sınırlar ve aidiyet üzerine daha geniş sorularla ilişkilendiriyor. Not Yet a Still Life (Europe) (2021-2023) ise nesli tehlike altındaki bitki türlerini bir araya getiren hayali bir buket aracılığıyla ekolojik kırılganlığa ve yok olma tehdidine dikkat çekiyor.
Karin Kneffel ve Nasan Tur, imgeler ile gerçeklik arasındaki ilişkiyi farklı bakış açılarıyla ele alıyor ve imgelerin gerçeklik, tarih ve kolektif deneyim anlayışımızı nasıl şekillendirdiğini araştırıyor. Kneffel'in titizlikle resmedilmiş fotogerçekçi tabloları, algısal belirsizlikler yaratırken üzüm ve lalelerin alışılmadık ölçeklerde betimlendiği anıtsal natürmortlarıyla öne çıkıyor. Sanatçı, ayrıntılara gösterdiği özen, yansımalar ve dikkatle kurgulanmış kompozisyonlarıyla tanıdık olana ilişkin algılarımızı sarsıyor; fotoğraf çalışmalarıyla da gerçeklik ve kurgu arasındaki sınırları oyunbaz bir biçimde bulanıklaştırıyor. Tur ise ideoloji, direniş ve politik iktidar meselelerine odaklanıyor. İlk çizim yerleştirmesi Traces (2021) ile imge üretiminin kökenlerine dönerek tarih öncesi mağara resimlerini çağdaş bir yorumla yeniden ele alıyor. İzini çıkardığı el siluetlerini modernist soyutlama, dışavurumcu renkler ve tekrarlayan desenlerle bir araya getiren sanatçı, erken dönem görsel ifade biçimleri ile günümüz çocuklarının çizimleri arasında bir bağ kurarak insanın imge yaratmaya yönelik kalıcı eğilimini irdeliyor.
Anselm Reyle, buruşuk alüminyum folyo, çuval bezi, hurda metal ve atılmış neon tabelalar gibi buluntu malzemeleri yeniden bağlamlandırıyor. Endüstriyel dokuları canlı renkler ve yapay ışıkla bir araya getiren sanatçı, gündelik görsel kültür ile sanat arasındaki sınırları sorguluyor.
Jorinde Voigt, müzik, felsefe ve fenomenolojiden beslenerek zaman, hareket ve duyusal deneyimi karmaşık görsel kompozisyonlara dönüştürüyor. Mürekkep, grafit ve suluboyayla çalışan sanatçı, notasyon sistemlerini dışavurumcu çizgiler ve katmanlı biçimlerle bir araya getiriyor. Study on Potential and Coincidence III (2020) adlı eserinde sistematik gözlem ile öznel deneyim arasında gidip gelen karmaşık görsel yapılar aracılığıyla olasılık ve rastlantı kavramlarını araştırıyor.
Dirimart'ın Art Cologne sunumu malzeme, imge ve sistemlerin dünyaya ilişkin deneyimimizi şekillendiren varsayımları görünür kılacak şekilde nasıl yeniden düzenlenebileceğine dair arayışları görünür kılıyor .Yapıtları sunumda bir araya gelen sanatçılar, görsel bilgiyi yorumlama biçimimizden çağdaş yaşamı şekillendiren politik, toplumsal ve çevresel yapılara uzanan bir alanda, izleyicileri anlamın nasıl kurulduğunu ve algının nasıl biçimlendiğini yeniden düşünmeye davet ediyor.
