Düşünürlerin kavramları eğip bükmelerine, onlara yeni konturlar kazandırarak yeni görme biçimleri icat etmelerine benzer şekilde Ayşe Erkmen de mekânı ve onun unsurlarını eğip bükmeyi, yerleşik olanın potansiyellerini araştırmayı ısrarla sürdürüyor. 2017’de Dirimart’ta gerçekleştirdiği ilk kişisel sergisi Kıpraşım Ripple’da sergileme mekânının beyaz alçıpan duvarlarını çeşitli boyutlarda kesip çıkartmış, bu uzunlu kısalı parçaları galerinin bellek tabletleri olarak tavandaki kirişlerden aşağı sarkıtmıştı. Alçıpanlar sökülüp alınınca ilk defa ortaya çıkan delik deşik ahşap panelleri de bu sergi yerleştirmenin asli unsurları olarak işine dahil etmişti.
Ayşe Erkmen şantiye olarak bıraktığı galeri mekânına beş yıl sonra Israr başlıklı sergiyle geri dönüyor. Beş yıl önce kesip çıkardığı alçıpan panelleri bir duvar boyası kataloğundan seçtiği altmış dört renge boyayarak monokrom tablolara dönüştürüyor bu defa. İnşaat malzemesi, heykel, tablo… ya da her şey her şeydedir. Ayşe Erkmen malzemeyi, malzemenin işlevini, o malzemeyle yüzleşen bizlerin algı düzlemini kıpraşıma tabi tutmakta dün olduğu gibi bugün de ısrar ediyor: I insist!
Ayşe Erkmen (d. İstanbul). 1977’de Mimar Sinan Üniversitesi Heykel Bölümü’nden mezun oldu. 1993’te DAAD Uluslararası Sanatçı Programı ile bir yıllığına Berlin’e gitti. 1998-1999 yıllarında Kassel Sanat Akademisi’nde Arnold Bode Profesörü, 2000-2007 yıllarında Frankfurt Städelschule’de, 2008-2016 yıllarında Kunstakademie Münster’de öğretim görevlisi olarak çalıştı. Erkmen’in işleri, aralarında 2., 3. ve 13. İstanbul Bienalleri; 54. Venedik Bienali Türkiye Pavyonu; Manifesta 1, Şangay, Berlin, Gwangju, Sharjah, Limerick, Scape, Ichihara, Aichi bienalleri; Folkestone ve Echigo-Tsumari trienallerinin de bulunduğu birçok uluslararası sergide gösterildi. Son sergileri arasında Beethoven Bewegt, Kunsthistorisches Museum, Viyana (2020); Beyazımtırak, Arter, İstanbul (2019); Kıpraşım Ripple, Dirimart, İstanbul (2017); A, SMAK, Gent (2016); Une histoire, art, architecture et design, des années 80 à aujourd’hui, Centre Pompidou, Paris (2014); Ayşe Erkmen: Intervals, Barbican Centre, Londra (2013) yer alıyor. Erkmen, Haziran 2017’de Skulptur Projekte Münster’de On Water ve ilki 2019’da düzenlenen Yorkshire Sculpture International’da three of four başlıklı projesiyle yer aldı. 2020 yılında, üç yılda bir verilen prestijli Ernst Franz Vogelmann Heykel Ödülü’ne layık görülen ilk kadın sanatçı oldu. Sanatçı yaşamını ve çalışmalarını Berlin’de ve İstanbul’da sürdürüyor.
