15. İstanbul Bienali ile eş-zamanlı olarak, Dirimart Dolapdere’nin pop-up mekanında gerçekleşen sergi, Haluk Akakçe’nin pratiğinin farklı yönlerini, mecralarla kurduğu teknik ustalığın ötesindeki fiziksel ve tinsel dünyalar arasındaki denge ile ilişkisini ön plana çıkarıyor. Sergide, sanatçının Avrupa’da ilk defa gösterilecek kara-kalem çizimleri ile birlikte tuvalleri ve rölyefleri yer alıyor.
Akakçe’nin akışkan ve döngüsel formları, adeta her an aynalandığımızı, her bir düşünce ile kendi dünyamızı yarattığımızı göstermek isteyen bir mantrayı yineliyor. Küçük boyutlu kara-kalem çizimler 1998 yılında New York Drawing Center’daki ilk sergilenişlerinden bugüne gelirken sınırlarını aşarak, sergi mekanın duvarlarında yansıyan rölyeflere dönüşüyor. Geçirgen, nefes alan çizimler adeta ağırlığını inkar eden birer bale dansçısı. Akasha, tüm dinlerin temel kaynağı, evrendeki ışık, ses, titreşim vb. her şeyin kayıtlı olduğu ebedi bir arşiv ise serginin merkezindeki bu anlayışla Akakçe, kendi sanatsal arşivi üzerinden farklı kapılar açıyor.
