Dirimart, İnci Eviner’in Huriler ve Yolcular başlıklı galerideki ilk kişisel sergisini sunmaktan mutluluk duyar. Sergi, sanatçının daha önce Liverpool Bienali’nde gösterdiği ve Türkiye’de ilk kez gösterilecek olan iki kanallı video yapıtı Cenneti Sahnelemek (2018) ve seramik heykellerden oluşan yeni yerleştirme çalışması Yolcular’ı (2022) izleyicinin çevresinde dolaşarak tecrübe edeceği şekilde bir araya getiriyor.
Bedeni bir özgürleşme alanı olmanın yanı sıra, bir araştırma alanı olarak ele alan Eviner, iktidarın beden politikalarının nasıl işlediğinin ve üzerimizdeki görünmez etkilerinin izlerini sürer. Yüklendiği anlamlar ve sembollerin ağırlığından sürekli kurtulmaya çalışan bedenin kendisi Eviner’in videolarında bizzat çatışma alanına dönüşür. Sanatçının işlerinde temsile dair hiyerarşileri aşındıran, hem gerçeklikleri hem hayali tuhaflıkları cisimleştiren figürlere dönüşürler. Bu figürlerin hepsi sanatçının düşünme biçimi olarak pratiğinin merkezine yerleştirdiği desenlerde vücut bulur. Yıllar içinde yarattığı görsel lügat ile harmanlanan bu desenler fotoğraflara, yerleştirmelere, tuvallere, heykellere ve hareketli görüntülere evrilerek sanatçının gerçekleştirdiği tüm çalışmalara eklemlenen çok boyutlu yeni bir varlığa dönüşür.
Eviner, imge ile anlam, imge ile söz arasındaki boşluklar üzerine düşünür. Bu boşluklarda oyuklar açmak amacıyla ürettiği imge, söz, yazı ve hareketin, aritmik bir tekrarla bir araya getirildiği hareketli görüntüleri, kimlik olarak adlandırılan çeperleri kırmak ve sürekli farklı potansiyelleri arayarak beklenmedik olana yer açmak için doğaçlamanın sınırlarında bir koreografi ortaya koyar. Sanatçı, iktidarların gelenekler ve yaşam biçimlerimiz üzerine yılmadan oluşturduğu kümülatif söylemlerin hangi strateji ve taktiklere başvurarak duygu ve düşüncelerimizi yönlendirdiğini merak eder. Eviner, inanç ve ekonominin nasıl el ele işlediği üzerine düşünürken, dünyevi olanla ruhani olan iki sahnenin ve akışın üst üste bindirildiği Cenneti Sahnelemek işini ortaya koyar. Videonun üst kısmında İstanbul’dan aşina olduğumuz şehir manzarasını bir çatıdan izletir. Gün doğumu ve batımı arasındaki zamana panoramik bakarken, alt kısımda sabitlenmiş, zamansız, ebedi bir düzende hareket eden “huriler”i izliyor oluruz. Bu yapıtıyla sanatçı vaatler, günahlar, kefaretler ve baştan çıkartmaların, dünyevi sıradanlık ile dini fantaziler arasındaki siyasal etkileşimini keşfe çıkar.
Yolcular yerleştirmesinde ise mitolojik karakterleri andıran insan hayvan karışımı yaratıkların, insan hareketliliğine gönderme yapacak şekilde yerleştirildiği bir başka düzlemle karşılaşırız. Sanatçı burada kervan, hicret, hac, transit geçişler, göçler, törenler, geçitler, onur yürüyüşleri gibi makro ve mikro ölçekli topluluk hareketlerinin, siyasal, kültürel, ekonomik ve inançla ilgili kesişimlerine gönderme yapar. Coğrafyadan ve tarihi dönemlerden bağımsız, beşeri bir kavram olarak kitle hareketini odağına alan yapıt, günümüze kadar gelmiş antik çağ ikonografisi ve Eviner’in desen ve resimlerinde karşımıza çıkan karakteristik lekesel jestlerle örülmüştür.
