Çalışmalarını Frankfurt ve İstanbul kentlerinde sürdüren Ekrem Yalçındağ'ın resimlerinde 1990'lı yılların başından itibaren renk olgusunu önplana çıkaran soyut kompozisyon anlayışını ısrarla sürdürdüğü gözlemlenir. Sanatçı önceleri kökleri Antik Roma, Bizans ve Osmanlı sanatında görülen motif olgusu üzerinde yoğunlaşarak gerçekleştirdiği büyük ölçekli çalışmalarında sadece kendine özgü bir boyama tekniği geliştirmekle kalmamış, bir yanıyla soyut Avrupa- Amerikan resmi içinde temellendirilebilecek olan kompozisyon anlayışını, diğer yanıyla da Batı Sanatının hiç tanımadığı "motiflere bağlı iki boyutluluk" kavramını sorgulamaya yönelmiştir.
