Dirimart, Cihan Öncü’nün galerideki ikinci kişisel sergisini sunmaktan mutluluk duyar. Öncü’nün yeni işleri, renkli jölelerin yanlarına yerleştirilmiş, onlar tarafından ele geçirilmeye can atan, üzerlerine tuhaf sıvılar dökülen kadifemsi nesnelerin imajlarından oluşuyor. Öncü’nün bu dinamik toplamaları, sanatçının bıkmadan usanmadan denediği, sınadığı renk unsurunda yaşadığı özgürlük hissini yansıtır. Ortaya çıkan seri, önceki yerleştirmelerine sunulan bir övgü gibidir, fakat onların huzurlu dinginliğiyle keskin bir tezat oluşturur.
Öncü’nün Dirimart’ta sergilediği ilk eserler bütünü Düşler ve Sapmalar, sanatçının gençliğinden kalan hatıralarından çatma imajlardan mürekkep bir düş dizisinin derinliklerine inme çabasıydı. Özenle düzenlenmiş olan kurulumlar, soyut çiçekler, sıvılar, hayvanlarla temas halindeki birtakım kişileri barındırırken onların kimliklerini ifşa etmiyordu, tıpkı bir düşte olduğu gibi. Bu sergide gösterilen işler arasında bu eski seriden üç iş yer alıyor; daha olgun ve soyut kompozisyonlarıyla geçmiş işleri arasında bir köprü kuruluyor.
Sanatçının soyut fotoğrafları, bazen derinliği olmayan tekil formlar, bazen çeşitli çiçek, meyve, sebze veya organik sıvıların daha karmaşık boyutlara ulaştığı kompozisyonlardan yapma fantastik, yabancı yerlerden izler taşır. Bunlar Öncü’nün, renge yönelik ısrarlı hassasiyetiyle kılı kırk yararcasına oluşturduğu düzeneklerdir. Öncü’nün son serilerinde renk ve doku çok önemli bir yer tutar. Görsel ve duyusal nitelikleri yükseltme çabası içindeki sanatçı doğadaki en zengin renklerin peşine düşer, çiçekleri, yaprakları kaynatarak renk deneyleri yapar. Bu işlerde ne oldukları anlaşılabilen nesneler kadar, nadir, belirlenemeyen nesneler de vardır. Aralarından farklı akışkanlıklarda çeşitli sıvılar akar, sızar. Öznelerin değişen hallerinden dolayı, ortaya çıkan nihai çerçeve dikkatli bir seçme sürecinin sonucudur. Dolayısıyla ölüdoğa fotoğraflarının aksine Öncü’nün fotoğrafları harekete ihtiyaç duyar.
Aynı anda bir yeri kaplayan ve orada yer açan bu süreçle Öncü fotoğraf imajını ele geçiren ve orda donup kalan akışkan bir hareket yakalar. Bu adeta bilinçakışıdır: akar akar, anlaşılmak değil soğurulmak ister.
Cihan Öncü (d. 1986, Adıyaman). 2010 yılında 9 Eylül Üniversitesi Sınıf Öğretmenliği bölümünden mezun oldu. 2017’den beri seriler üretmeye devam eden Öncü’nün iç dünyasının bir yansıması olan ve yalın bir görsel estetiğin baskın olduğu fotoğrafları, gündelik hayatta sıkça kullanılan ya da karşımıza çıkan nesnelerin başrol oynadığı, domestik karelerdir. İzleyiciye ilettikleri mahremiyet hissiyle bir tür içe bakış aracı olarak da işlev gören bu sahneler, aynı zamanda farklı unsurların dinamik ilişkisi ve uyumu üzerine inşa edilmiş birer kompozisyon. Özgün bir renk paletine sahip fotoğrafların her biri hareketin dondurulduğu bir ana işaret eder: İzleyiciyi sesi ve kokuyu duymaya davet eden anlar. Öncü’nün çalışmalarında, nesnelerin birbirleri ve onlarla etkileşimde olan insanların aralarındaki ilişki ve uyum, kompozisyonlarına dinamizm katar. Ancak bu fotoğraflar dinamik, neşeli ve oyuncu olduğu kadar kırılgan bir dünyaya da işaret eder. Cihan Öncü yaşamını ve çalışmalarını İstanbul’da sürdürüyor.
Konum: Dirimart Pera
