Her ne kadar çalışmaları ilk bakışta Minimalist gibi gözükse de, derine inildiğinde James Busby'nin üretim sürecinin Soyut Dışavurumculuk'la daha fazla ortak noktası vardır. Busby, bir resmi özenle önceden planlamaktansa onu süreç esnasında itinayla oluşturur; yağlıboya, akrilik ve grafit uygular, yüzeyi zımparalar ve parlatır, ardından malzemeyi yeniden kullanır ve yeniden zımparalar. Kimi zaman meditatif ve hatta bir ritüel gibi sürdürülen bu uzun, organik ve meşakkatli sürecin sonucunda ortaya çıkan çalışmalar, son derece katmanlıdır; sürpriz ve nüanslarla doludur. Boyanın içinde resmi bulana kadar devam eden bu tekrar etme pratiği, çalışmalarının uzaktan görünüşüne hakim olan pürüzsüz ve temiz havaya büyük bir derinlik katar. Sürecin ve sonucun bu gizemi, hem kendisini hem de izleyenlerini şaşırtmak isteyen Busby için büyüleyicidir. Resimlerinin seyircinin bile tam olarak bilmediği bir sebepten dolayı yankı uyandırmasını ümit eden sanatçının çalışmalarını ateşleyen itici güç, onun algıları zorlama ve izleyicinin özfarkındalığını zenginleştirme arzusudur.
